اولین عالم معروف دوان در نیمۀ دوم سدۀ چهارم هجری قمری می­ زیسته است. نامش شیخ علی ­ابن احمدالخطیب، زادۀ روستای جُفتَق و معروف به «مُقری جُفتَقی» است. وی از مریدان و سالکان راه شیخ ابواسحق کازرونی، معروف به شیخ مرشد بوده و طبق گفتۀ محمودابن عثمان، مؤلف فردوس­ المرشدیه: روز و شب در متابعت از شیخ ­مرشد مشغول بوده است و در پای منبر شیخ نشستی و قرآن خواندی.در همین ایام به روستای دوان نقل مکان کرده و به رتق و فتق امور شرعیۀ مردم دوان پرداخته است. وی پیرو مذهب شافعی بوده و به پیروی از تعالیم شیخ مرشد در راه ارشاد مردم بسیار کوشا بوده است. افزون براین در تعلیم علوم دینی به دو فرزندش، محسن و عبدالرزاق، تا رسیدنشان به درجۀ اجتهاد از هیچ کوششی فروگذار نکرده است. اینان هر دو راه استاد خویش را پی گرفته و پس از او دو عالم بزرگوار و تأثیرگزار بوده ­اند.
شیخ علی­ ابن احمدالخطیب در سال ۴۴۱ هجری قمری در دوان درگذشت و در چهارطاقی بازمانده از دورۀ ساسانیان به خاک سپرده شد. از آن پس این مکان به «شیخ­ عالی» موسوم گشت. بر مزار وی سنگ گوری صندوقی قرار دارد که در چهار دیوارۀ آن به خط کوفی عباراتی نقر شده است. در دیوارۀ بالای سر نوشته شده است: «هذا قبر علی­ ابن احمدالخطیب نورالله قبره توفی فی شهر رمضان سنۀ احدی و اربعین (و اربعمائه). البته کلمۀ اربعمائه نوشته نشده اما با توجه به اینکه وی از مریدان شیخ ابواسحق بوده تاریخ درگذشتش باید ۴۴۱ هجری باشد (شیخ­ الحکمایی، عمادالدین، مجلۀ میراث جاویدان شمارۀ ۳، ۱۳۷۲).
شیخ علی ­ابن احمد الخطیب اولین عالم معروف دوان در نیمۀ دوم سدۀ چهارم هجری قمری می­ زیسته است. نامش شیخ علی ­ابن احمدالخطیب، زادۀ روستای جُفتَق و معروف به «مُقری جُفتَقی» است. وی از مریدان و سالکان راه شیخ ابواسحق کازرونی، معروف به شیخ مرشد بوده و طبق گفتۀ محمودابن عثمان، مؤلف فردوس­ المرشدیه: روز و شب در متابعت از شیخ ­مرشد مشغول بوده است و در پای منبر شیخ نشستی و قرآن خواندی. در همین ایام به روستای دوان نقل مکان کرده و به رتق و فتق امور شرعیۀ مردم دوان پرداخته است. وی پیرو مذهب شافعی بوده و به پیروی از تعالیم شیخ مرشد در راه ارشاد مردم بسیار کوشا بوده است. افزون براین در تعلیم علوم دینی به دو فرزندش، محسن و عبدالرزاق، تا رسیدنشان به درجۀ اجتهاد از هیچ کوششی فروگذار نکرده است. اینان هر دو راه استاد خویش را پی گرفته و پس از او دو عالم بزرگوار و تأثیرگزار بوده ­اند. شیخ علی­ ابن احمدالخطیب در سال ۴۴۱ هجری قمری در دوان درگذشت و در چهارطاقی بازمانده از دورۀ ساسانیان به خاک سپرده شد. از آن پس این مکان به «شیخ­ عالی» موسوم گشت. بر مزار وی سنگ گوری صندوقی قرار دارد که در چهار دیوارۀ آن به خط کوفی عباراتی نقر شده است. در دیوارۀ بالای سر نوشته شده است: «هذا قبر علی­ ابن احمدالخطیب نورالله قبره توفی فی شهر رمضان سنۀ احدی و اربعین (و اربعمائه). البته کلمۀ اربعمائه نوشته نشده اما با توجه به اینکه وی از مریدان شیخ ابواسحق بوده تاریخ درگذشتش باید ۴۴۱ هجری باشد (شیخ­ الحکمایی، عمادالدین، مجلۀ میراث جاویدان شمارۀ ۳، ۱۳۷۲).

با تشکر از آقای گاگار احسایی